Homepagina > Ingrediënten > Vlees > Varkensvlees

Varkensvlees

Laatste toevoeging : 13 september 2010.

Varkensvlees is lekker. Maar jammer genoeg wordt er heel veel op een industriële manier gekweekt. En een kotelet die naar vis ruikt en smaakt, dat kan toch echt niet!

Varkensvlees is verboden voor moslims. Dat dergelijke regels een gezondheidsreden hadden, is geen wonder. Eeuwen geleden waren de varkens in Afrika een gezondheidrisico door de vele parasieten, waarvan sommige dodelijk waren voor de mens. Dat risico bestaat hier echter niet meer, doordat varkens gekweekt worden in zeer hygiënische omstandigheden en het vlees door een vakman gekeurd wordt.

Een groter probleem met varkensvlees, zijn de vaak voorkomende residuën van o.a. antibiotica. Ook kan varkensvlees wel eens een visgeurtje en vissmaakje hebben. Dat komt gewoon van varkens die vismeel te eten gekregen hebben.

Er is nog steeds varkensvlees van behoorlijk tot goede kwaliteit te vinden. Je slager hoort dat voor je te kiezen en als je slager daar niet in slaagt, dan ben je aan een andere slager toe!

Varkensvlees hoeft niet veel kruiden, maar kan echt wel met alle kruiderij gecombineerd worden. Het is vet vlees en neemt dan ook veel smaak van de kruiderij op. Zeer geschikt om te bakken en te roosteren.

De medische wetenschap heeft varkensvlees steeds aanzien als te vet voor veel mensen. Dat dit maar te dele klopt, blijkt uit de ontdekking dat het vet van de Spaanse Pata Negra varkens qua samenstelling meer lijkt op olijfolie dan op varkensvet. De reden hiervoor wordt gezocht in het feit dat deze halfwilde varkens veel eikels eten. Ook in Noord-Italië worden soortgelijke varkens gekweekt, de Cinta senese.

Artikels van deze rubriek

  • Bisaro, esgalgado

    13 september 2010, door wim

    De Bisaro komt vooral voor in Centraal en Noord Portugal. Het ras gaat terug tot in de tijd van de Kelten en werd voor het eerst beschreven door J.F. Macedo Pinto in de negentiende eeuw als “Bizaro Type 1 of Keltisch varken”. Het zou dus best het Gallische varken van Asterix en Obelix kunnen zijn.
    Ze bereiken een schouderhoogte van ongeveer een meter hoog en worden anderhalve meter lang bij een gewicht van 200 tot 250 Kg. Ze hebben een dikke huid, nodig omdat ze ook in bergachtig gebied (...)

  • Casertana

    10 augustus 2010, door wim

    Casertana is een heel oud Italiaans varkensras uit Campania in Zuid Italië. Ze zijn er al sinds de vroege Romeinse tijd.
    In 1942 waren er nog meer dan 50.000 dieren van dit ras, maar al sinds 1920 werd er geklaagd over genetische vervuiling door kruisingen met het "Large White" Italiaanse landras, met name in Nola en op het schiereiland Sorrento. In 2007 waren er nog 594 (25 beren, 86 zeugen en 483 biggen) alhoewel het ras al sinds 2001 beschermd is. De vruchtbaarheid is niet erg hoog, met (...)

  • Zwart Parma varken, Borghigiana

    9 augustus 2010, door wim

    Sinds kort wordt met deze soort terug gekweekt, wat goed nieuws is, want er waren er maar een paar honderd meer van. De soort is afkomstig uit de streek rond Parma en was de leverancier van de hammen voor echte traditionele Parma ham. Maar ook daar sloeg de industriële trend toe en men ging na de tweede wereldoorlog meer en meer van het sneller kwekende landras of kruisingen inzetten.
    Deze trend wordt nu omgebogen en er is een vereniging die de belangen van de Borghigiana behartigt. Dat zou (...)

  • Bazna, Porcul de Banat, Basner

    5 februari 2010, door wim

    Bazna is een Roemeens varkensras dat sinds 1872 ontstaan is uit een kruising van Berkshire en Mangalica. Later werd er ook gekruist met Yorkshire, Wessex, Hampshire en Sattelschwein. Ze kwamen eerst vooral voor rond de steden Mediash, Sigishoara, Sibiu en Fagarash, maar kenden na de tweede wereldoorlog een ruimere verspreiding. Het ras is erkend sinds 1954.
    Het zijn varkens van gemiddelde grootte, met zeer vet vlees, net als Mangalica. Meestal weegt een volwassen Bazna varken zo’n 150 tot (...)

  • Berkshire

    20 januari 2010, door wim

    De Berkshire wordt al vanaf de 18de eeuw geroemd. Het ras kwam toen vooral voor in de vallei van de Theems. Berkshire zwijnen werden in de USA wat later zo populair dat in 1875 The American Berkshire Association opgericht werd. Vandaag vinden de Amerikaanse varkenskwekers vooral in Japan een grote afzetmarkt waar het vlees als "Kurobuta" (Japans voor "zwart varken") verkocht wordt. Het ras van vandaag is een mengeling van de originele Berkshire van voor de 18de eeuw (die meer rood haar had) (...)

0 | 5 | 10 | 15