Homepagina > Ingrediënten > Kruiden > Specerijen > Anijs [Pimpinella anisum]

Anijs [Pimpinella anisum]

donderdag 29 april 2004, door wim

In de tijd van de farao’s was anijs al een veel gebruikt kruid. Ook de romeinen gebruikten het. De zaadjes hebben een weldoende en verwarmende werking. Het is ook een kruid dat zeer goed verdragen wordt door maaglijders, want het is eetlustopwekkend en spijsverteringsbevorderend.

Anijs

De zaadjes worden vooral gebruikt voor gebak en daarnaast ook voor inmaak van bv. augurken en zilveruitjes of voor likeur, de "Anisette". Ook op brood of in cake worden ze wel eens meegebakken. De zaadjes mogen gerust meestoven in een stoofpotje, hun aroma komt veel moeilijker los dan van de blaadjes. Verse gehakte blaadjes doen het goed bij vis, varkens- en lamsvlees, groentenschotels en zelfs in slaatjes.

In de Indische keuken komt anijs in nogal wat kruidenmengsels voor. Het wordt er evengoed bij vlees, vis of groenten gebruikt.

De zaadjes mag je licht roosteren voor je ze gebruikt. Daarna kan je ze in de vijzel fijnmaken of in zijn geheel aan stoofpotjes toevoegen.

Anijs heeft een zoetachtig aroma en een typische smaak. Niet iedereen vindt anijs even prettig, gebruik het dus voorzichtig. Het aroma komt van anethol, een etherische olie die ook in dragon en steranijs zit. Anethol is desinfectant, schimmelwerend, giftig voor duiven en zou ook een onweerstaanbaar lokmiddel voor muizen zijn. Daarnaast bevat de plant ook anisol, ethanol en anijsaldehyde. Gebruik bij zwangerschap is dus eerder af te raden.

Er is ook "Russisch anijsextract" op de markt dat fenchone bevat. Een gelijkaardig extract maakt men van Clausea anisum olens, maar dat bevat tot 95% methylchavicol.

Dit artikel beantwoorden