Homepagina > Ingrediënten > Vruchten > Fruit > Appel [Malus communis]

Appel [Malus communis]

dinsdag 4 mei 2004, door wim

Appelen zijn hier al lang ’t meest bekende fruit. Ze zijn dan ook inheems en wilde appels zijn hier soms nog in de natuur te vinden. Er zijn echter zo’n tweeduizend gekweekte soorten, die niet allemaal lokaal in de handel zijn. De verschillen zijn echter niet zo vreselijk groot.

Braeburn appel

Veel voorkomende soorten in de handel hier zijn Granny Smith, Braeburn, Red Delicious en Cox. Jonagold is een zeer populaire appel, een kruising tussen de overbekende Golden en de bijna verdwenen Jonathan.

Golden is ook nog steeds in de handel, maar het is eerder een slappe appel met niet veel smaak. Jonathan daarentegen heeft erg veel smaak, maar is een kleine en zeer harde appel. Door de kleine opbrengst is Jonathan dan ook niet interessant meer voor de fruitkweker.

Er zijn nog vele andere soorten appels, zoals bv. Bismarck, een zeer oud ras, dat vrijwel verdwenen is. Het is een bijzonder grote rode en zeer zure appel, die vroeger in schijven in boter gebakken werd in de pan en met bruine suiker opgediend.

Appels worden meestal rauw gegeten, of tot appelmoes verwerkt. Ze zijn ook welkom, gesnipperd in een slaatje, of geglaceerd bij wild. er wordt ook cider van gemaakt en daar wordt dan weer Calvados van gestookt.

Appelen bevatten suikers, pectine, appel- en citroenzuur, een heel klein beetje oxaalzuur, amberzuur, aromatische stoffen, Mn, S, Ca, Fe, P, Mg, K, vezels en enzymen die de stofwisseling stimuleren. Daarom krijg je van een appel honger! 100 g appel bevat 0,2 mg vitamine B1, 0,03 mg B2, 0,02 mg B3, 0,06 mg B6, 10 tot 25 mg vitamine C en levert ongeveer 170 kilojoule aan energie op. Rijpe appelen bevatten 0,5 tot 1,8% pectine.

Sommige appelsoorten bevatten een klein beetje diacetyl.

De pitten van appels bevatten een kleine hoeveelheid amygdaloside, een cyanide en suiker verbinding die door je organisme omgezet wordt in waterstofcyanide. Je verwijdert ze dus best! Als je gewoon een pitje inslikt, komt het cyanide niet vrij, maar als pitten in een blender verbrijzeld worden wel. Appelpitten passeren namelijk onverteerd door je spijsvertering.

Appelen bevatten ook een eiwitvariant die enigszins lijkt op het in berkenstuifmeel aanwezige allergeen (Bet v 1). Er zijn dan ook al appelrassen gekweekt die dit allergeen niet bevat. Deze heten "Santana" en "Elise".

Dit artikel beantwoorden