Homepagina > Ingrediënten > Vruchten > Paddenstoelen > Gekweekte paddenstoelen > Harde populierenboleet [Leccinum duriusculum]

Harde populierenboleet [Leccinum duriusculum]

maandag 1 november 2010, door wim

Deze zwam is de eerste boleet die op behoorlijke schaal gekweekt is. Tot nu toe was men het er over eens dat boleten niet gekweekt konden worden. Tot een paar jaar geleden de Nederlanders van boomkwekerij Tenax van Jan Dictus in Rijsbergen een andere aanpak probeerden: ze gingen de harde populierenboleet enten op de populieren die ze voor de overheid beheerden. En al snel bleek waarom het zo moeilijk was: vooral zieke bomen bleken vatbaar. Ondertussen was ook de universiteit geïnteresseerd geraakt en samen moesten de onderzoekers vaststellen dat er eerder sprake was van symbiose. De zwammen parasiteerden niet op de bomen, maar bleken een soort bomen-antibioticum te produceren en de meeste geënte bomen bleken na enkele seizoenen te genezen. Daarnaast wisselen boom en zwam voeding uit. De boom levert suikers aan de schimmels, die op hun beurt voedingsstoffen en water uit de bodem halen en via de gemycorrhizeerde wortels aan de bomen leveren. Het commercialiseren van het broed wordt overgelaten aan Spore Mushroom Products in Tiel, Nederland.

Je vindt deze boleten vrijwel alleen op populieren of abelen, vooral op kalkhoudende klei en zand- of leem bodem. In Nederland is ze zeldzaam, in België onbekend. De hoed van deze zwam is halfbolvormig tot gewelfd bij een diameter van 6 tot 15 cm. Hij voelt donzig tot glad en is bleek kaneelkleurig bruin. De steel is 8 tot 14 cm lang en 2 tot 3,5 cm diameter, wit tot bleekbruin aan de basis en is bedekt met zwarte of bruinzwarte tot blauwgroene schubben. De buisjes zijn wit tot bleekgeel. De poriën zijn klein, rond, wit en worden olijfbruin als je ze kneust. De sporen zijn vaal grijsbruin.

Leccinum Duriusculem {JPEG}

Het vlees is wit tot roze tot wijnkleurig grijsachtig, bruinverkleurend tot zwart gevlekt. De smaak en geur zijn eerder zwak. Culinair is het geen hoogvlieger.

Het zal misschien commercieel en culinair geen succes worden, maar het is een duidelijk teken dat boleten kunnen gekweekt worden. Het is ook wel grappig dat de heren tuinkunstenaars die erin geslaagd zijn de zwam te kweken, meteen een nieuwe naam bedachten: Elfenboleet. Daarmee zorgden ze er gelijk voor dat dit artikel een paar jaar te laat geschreven is: Ik besteedde er eerst weinig aandacht aan, omdat een elfenboleet nu eenmaal niet bestaat. Pas toen ik doorkreeg dat het eigenlijk over de harde populieren boleet ging, kwamen de stukken van de puzzel bij mekaar.

Dit artikel beantwoorden