Homepagina > Ingrediënten > Groenten > Bladgroenten > IJskruid, sodaplant [Mesembryanthemum crystallinum]

IJskruid, sodaplant [Mesembryanthemum crystallinum]

maandag 4 februari 2013, door wim

Het ijskruid of ijsplantje (Mesembryanthemum crystallinum) dankt zijn naam aan de glinsterende, doorschijnende blaasjes, die zich op de stengels en de bladeren bevinden. Onder deze blaasjes bevinden zich klieren, die natriumcarbonaat uitscheiden. Daarom wordt de plant ook wel “sodaplant” genoemd. De bladeren zijn goed eetbaar en smaken licht zoutig.

Het ijskruid is van oorsprong afkomstig van het Zuidelijk halfrond (Zuidwest Afrika en de Kaapregio), maar het komt op steeds meer plaatsen op het Noordelijk halfrond voor. De plant komt tegenwoordig verwilderd voor in het Middellandse Zeegebied, op de Canarische Eilanden en in Californië, Mexico en Zuid-Australië.

Doordat de plant een enorm vermogen heeft om vocht uit te bodem te onttrekken, oefent hij een enorme concurrentiedruk uit op andere planten in zijn omgeving. Tevens neemt door ijskruid het nitraatgehalte van de bodem toe. Ook dit verhindert de groei van andere planten, vooral van grassen.

De plant beschikt hiervoor over een verbazingwekkende zouthuishouding en kan zelfs na bederf nog zout opnemen en weer uitscheiden, terwijl een overschot aan natrium-ionen in de vorm van natriumcarbonaat worden afgegeven.

JPEG

Het is een eenjarige, rijk vertakte vetplant met een kruipende groeiwijze. De witte bloemen hebben een gezwollen kelk, die eveneens met blaasjes is bezet. De zaden zijn zeer klein en glanzend zwart van kleur.

Deze plant wordt hier ook commercieel gekweekt. De bladeren kunnen vers in slaatjes worden verwerkt of worden gekookt als spinazie. Ook de stengels zijn eetbaar.

De plant mag niet verward worden met Nieuw-Zeelandse spinazie (Tetragonia expansa) uit dezelfde plantenfamilie.

Dit artikel beantwoorden