Homepagina > Ingrediënten > Groenten > Waterplanten > Zeewieren > Waaierwier [Laminaria longicruris]

Waaierwier [Laminaria longicruris]

maandag 25 februari 2013, door wim

Waaierwier is een grote bruine alg die in grote onderwater bossen groeit. De alg wordt tot zo’n 80 meter lang en groeit in ondiepe, relatief warme (tussen 6 en 14 °C) plaatsen met voedselrijk zeewater. Sommige soorten groeien tot 50 cm per dag.

Andere soorten eetbaar zeewier zijn o.a. kombu, vingerwier en arame. Er zijn een dertigtal soorten wereldwijd. Vooral in Azië wordt zeewier als voeding beschouwd. In Europa en Noord-Amerika was het vroeger meststof voor de landbouw of veevoer. Tot in de negentiende eeuw betekende "kelp" (het Engelse woord voor zeewier) zelfs zowat elk soort zeewier dat kon gebruikt worden voor de productie van potas (kaliumcarbonaat), dat nodig was voor de glas productie. Ook de asse die overbleef na het verbranden van het gedroogde zeewier, werd "kelp" genoemd. Tot de uitvinding van het Leblanc proces was zeewier de belangrijkste bron van potas.

Waaierwier kan na het verzamelen aan de lucht of in de zon gedroogd worden. Soms wordt het zelfs gerookt vooraleer tot poeder verwerkt te worden. Culinair kan je met alle eetbare zeewier soorten alle kanten uit. Van een pudding als dessert tot poeder om soepen op smaak te brengen, over pannenkoeken met gehakt zeewier. Of gewoon licht gestoofd, als groente, het kan allemaal.

Doordat zeewier wouden op sommige plaatsen zo overvloedig voorkomen, kunnen ze ook een bron zijn van alternatieve energie. De zeewier massa composteert snel en produceert veel methaan, dat bruikbaar is als verwarmingsgas.

Alginezuur, een lange suiker die uit allerlei soorten zeewier gewonnen wordt, wordt gebruikt voor het aanmaken van een aantal bindmiddelen (alginaten) voor o.a. roomijs, pudding en tandpasta.

Dit artikel beantwoorden