Homepagina > Ingrediënten > Kruiden > Groene kruiden > Mexicaanse koriander [Eryngium foetidum]

Mexicaanse koriander [Eryngium foetidum]

donderdag 29 januari 2009, door wim

Deze plant wordt heel vaak verward met koriander. Dat komt niet door z’n uitzicht, maar wel door de naam. Meestal wordt het "Culantro" genoemd en dat zorgt voor verwarring met "Cilantro", zoals men in de USA koriander noemt in de handel. Het is ook niet duidelijk waar men die Engelse namen vandaan heeft. Eigenlijk heet deze plant in ’t Engels "spiritweed". Verder wordt hij ook wilde of lange koriander genoemd, maar ook Chinese, Javaanse, Thaise en Vietnamese koriander. In ’t Duits noemt men deze plant dan weer "Stinkdistel". En dan hebben we ’t niet eens over de enorme variëteit aan inheemse namen in het land van oorsrpong: recao (Puerto Rico en de Dominicaanse Republiek), Culantro de Pata (Honduras), alcanate (El Salvador), Chicória (Brazilië), fitweed (Guyana), herbe à fer (Martinique en Guadeloupe), coulante (Haiti), en shado beni en bhandhania (Trinidad en Tobago). In Indonesië heet hij dan weer Walangan.

Mexicaanse koriander is familie van peterselie en komt oorspronkelijk uit het tropisch gedeelte van Amerika. Ondertussen wordt het in heel de wereld verbouwd op plaatsen waar de grond rijk en het klimaat warm en zonnig genoeg is. In Azië is het kruid al lang heel populair.

Net als koriander is qua smaak en aroma het beste er af eens de plant gaat bloeien. De bladeren worden donkerder van kleur, hard en leerachtig en de smaak verdwijnt langzaamaan helemaal.

Mexicaanse koriander {JPEG}

Qua smaak en geur doet het in de eerste plaats denken aan korianderblad, maar vooral de smaak is veel sterker. In tegenstelling tot koriander, droogt dit kruid goed en behoudt na het drogen zijn smaak en aroma.

In Azië wordt het vaak samen met of in plaats van gewone korianderblaadjes gebruikt op rijst, soep, in marinades en sauzen. Ook worden de lange bladeren gebruikt om er hapjes in te verpakken. De essentiële olie van de bladeren is rijk aan alifatische aldehyden, waarvan de meeste onverzadigd zijn. Het belangrijkste bestanddeel is dodecenal (60-70%), dat ook voor de geur verantwoordelijk is.

De wortel wordt medicinaal gebruikt, als stimulans voor de ingewanden, maar voor zover mij bekend niet culinair. Er wordt ook een etherische olie uit gewonnen, die voornamelijk onverzadigde alicyclische of aromatische aldehyden bevat.

In tegenstelling tot gewone koriander worden de zaadjes niet culinair gebruikt, maar er wordt wel olie uit gewonnen. Hierin zitten vooral sesquiterpenoiden, monoterpenen en aldehyden.

Dit kruid is rijk aan calcium, ijzer, caroteen, en riboflavine.

Dit artikel beantwoorden