Mirakelbes [Sideroxylon dulcificum]

Mirakelbes is de rode bes van Sideroxylon dulcificum of Synsepalum dulcificum Daniell, een Westafrikaanse plant. De bes bevat Miraculine, een proteïne dat bitter en zuur zoet doet smaken. De bes zelf is nochtans niet zoet. De struik wordt in zijn thuisland vaak een meter of vijf groot. Hier en daar wordt hij geteeld en wordt dan niet hoger dan anderhalve meter. Ik heb ze hier nog nooit vers te koop gezien, maar in Japan zijn ze vlot te vinden omdat ze op grote schaal gebruikt worden door diabetes patiënten.

Mirakelbes

De bewoners van de regio waar deze plant voorkomt, eten de bessen een twintigtal minuten voor ze andere dingen eten omdat het veel smaken verbetert. Het is echter voor andere mensen dan weer onaanvaardbaar. Wijn, bv. wordt ondrinkbaar omdat ook daar zuren plots zoet worden. Het effect duurt van een half uur tot twee uur na het eten van de bes.

Doordat ze een proteïne met een suggestieve naam bevatten (Miraculine) en door het feit dat het door de Amerikaanse FDA verboden is als hulpmiddel voor diabetici is het in de USA een "hype food". Daardoor vind je er vrij veel in blik op het net, aan onredelijk hoge prijzen.