Homepagina > Ingrediënten > Vruchten > Granen en zaden > Spelt [Triticum polonicum]

Spelt [Triticum polonicum]

vrijdag 14 mei 2004, door wim

Spelt is een verwant van tarwe met roodbruine graankorrels die iets groter zijn dan tarwe. Spelt moet in een speciale machine gepeld worden en dat is één van de redenen waarom het minder populair geworden is. Het graan doet het ook goed op mindere bodem, is niet vatbaar voor ziekten en gedijt ook goed in een nat klimaat. Alleen levert spelt per hectare minder op dan tarwe en ook kunstmest vergroot de opbrengst niet, ook al redenen waarom spelt bijna verdween. Nu duikt het terug op, voornamelijk dank zij interesse van de biologische landbouw.

Spelt is ontstaan in Het Midden-Oosten, als een kruisbestuivng van Triticum dicoccoides door Aegilops tauschii, een wilde grassoort die vooral door geiten gegeten wordt. Triticum dicoccoides is een hele oude tarwesort uit het Midden-Oosten, vermoedelijk één van de eerste die door de mens verbouwd werd. In de landbouw is het echter pas veel later en in Europa van belang geworden.

Het meel van spelt is heel fijn van structuur en wordt wel eens in brood verwerkt. Spelt heeft een nootachtige smaak en is door het hoge eiwit- en glutengehalte heel geschikt om mee te bakken. Spelt is eiwitrijk (het eiwitgehalte is tussen de 12 en 15%) en bevat veel kiezelzuur.

Je kan spelt echter ook eten en bereiden zoals rijst.

Frans: épautre. Spelt wordt ook wel eens vermeld als Triticum aegypticum. Er zijn ook referenties aan Grieks en Romeins gebruik van Spelt als graansoort in de oudheid, maar die zijn vrijwel zeker fout, want spelt was toen onbekend.

Deze graansoort bevat gluten!

Dit artikel beantwoorden