Homepagina > Ingrediënten > Groenten > Waterplanten > Zoetwaterplanten > Waterkers [Nasturtium officinale]

Waterkers [Nasturtium officinale]

donderdag 6 mei 2004, door wim

Inheemse waterplant die erg zuiver zoet water nodig heeft en dus in ’t wild zeldzaam is. Wordt ook zeer veel gekweekt. Niet verwarren met tuinkers. Altijd knippen met een schaar bij ’t oogsten, niet aftrekken, want dan is meteen de hele plant los en gaat rotten. Wilde waterkers pluk je alleen als je zeker bent dat er in de onmiddelijke nabijheid en stroomopwaarts geen koeien en vooral schapen zijn, want dan loop je kans op infectie met leverbot.

Waterkers in bloei

Licht peperig kruidachtig van smaak. in slaatjes en als randgarniering. Ook de soep van waterkers is bij gastronomen zeer geliefd.

De plant is een overvloedige bron van vitamine C. Niet in de koelkast bewaren, want dan gaat het weefsel nog sneller afsterven!

De zaden werden, op azijn ingemaakt, vroeger wel eens gebruikt als vervanging voor kappertjes.

Verwante soorten, zoals Rorippa nasturtium-aquaticum (bronnenkers) en Rorippa amphibia (gele waterkers) zijn in ’t wild ook wel eens te vinden. Ze zijn echter nog zeldzamer dan waterkers en horen dus absoluut met rust gelaten te worden!

De pittige smaak van waterkers komt van de aanwezigheid van een minieme hoeveelheid mosterdolie.

Dit artikel beantwoorden