Homepagina > Ingrediënten > Vruchten > Granen en zaden > Zoete lupine boon [Lupinus spp]

Zoete lupine boon [Lupinus spp]

zaterdag 1 maart 2014, door wim

De bonen van de Blauwe lupine, (Lupinus angustifolius), gele lupine (Lupinus luteus) en witte lupine (Lupinus albus) bestaan in een eetbare versie. De zaden van de eetbare versie zijn vrij van enkele giftige alkaloïdes. Je kan ze al aan de smaak herkennen: smaken ze bitter, is het veevoer of zaden van een plant die geteeld wordt als groen bemesting. Meestal zijn de bonen van de zoete planten ook kleiner. In de handel zijn de witte en de gele lupine het meest voorkomend.

Oneetbare zaden werden vroeger eetbaar gemaakt door 24 uur weken in zout water, gevolgd door 4 uur koken, gevolgd door minimaal 4 dagen pekelen.

Een ander familielid, Lupinus mutabilis, was populair bij de Inca’s. Deze soort is echter niet in de handel terug te vinden.

Deze zaden worden vooral gekweekt en geconsumeerd in de landen rond de Middellandse Zee en dan vooral in Egypte en Griekenland. Op Kreta zijn ze geliefd als snacknootjes in de tijd voor Pasen. Ze worden er een paar uur geweekt in zeewater en worden vervolgens rauw gegeten. Soms worden ze ook gekookt en ingemaakt op pekel of azijn. In Frankrijk staan ze bekend als "tramousses", een term die de Fransen meebrachten uit Algerije. In Italië noemt men ze "Lupini".

Zaden van Lupinus albus

De droge massa van deze zaden bevat 43 % proteïnes, 12 % vetten en 13 % suikers als voornaamste voedingsbestanddelen. Daarnaast bevatten ze nog 27 % onverteerbare vezels.

De zaden van de zoete varianten van de lupine zijn goedgekeurd door de EU.

Dit artikel beantwoorden