Homepagina > Ingrediënten > Groenten > Bladgroenten > Zurkel, zuring [Rumex spp]

Zurkel, zuring [Rumex spp]

dinsdag 4 mei 2004, door wim

Zurkel of Spaanse zuring is een zeer oude inheemse groente die bijna vergeten was. Er zijn enkele honderden soorten, waarvan de meeste eetbaar zijn. De veldzuring bv. is wat bitterder en kleiner dan de Spaanse zuring. Ook schapezuring, Rumex acetosella is hier inheems en eetbaar. Je vindt soms ook nog waterzuring Rumex hydrolapathum, maar die is niet eetbaar. Voor wie zelf wil plukken, kan je foto’s van veel soorten vinden in deze Wikipedia pagina.

In de Middeleeuwen had zurkel de reputatie dat het pest kon voorkomen. De bladeren werden ook wel gebruikt om boter in te verpakken. Het is hier een zeer algemene plant in ’t wild, die door velen als een hardnekkig onkruid bestreden wordt, net als de meeste andere Rumex familieleden.

JPEG - 46 kB
Rumex acetosa

De smaak is licht zurig, de bereiding zoals spinazie. Zurkel is tamelijk essentieel voor paling in ’t groen. Daarnaast wordt het ook gebruikt in soepen, omeletten en sauzen, maar ook enkele blaadjes als smaakmaker in een slaatje kan prima. Gelukkig komt zurkel terug af en toe in de handel, voornamelijk omdat er terug vraag naar is van de betere restaurants.

Zurkel bevat tamelijk veel oxaalzuur, vooral in jonge planten, tot 10%, daar waar oudere bladeren er maar ongeveer 5% bevatten. Daarom is het geen groente voor alledag, maar meer een smaakmaker, eventueel samen met andere bladgroenten. Het bevat verder nog 4 % eiwitten, 8 % suikers, 50 mg vitamine C per 100 g en mineralen (Ca, Mg en Fe). Omwille van de aanwezigheid van baarmoederprikkelende anthrachinonen is zurkel te mijden voor zwangere vrouwen.

Dit artikel beantwoorden