Homepagina > Ingrediënten > Vruchten > Fruit > Zwarte bes [Ribes nigrum]

Zwarte bes [Ribes nigrum]

dinsdag 4 mei 2004, door wim

Zwarte bessen zijn inheems. Ze komen voor in Noord- en Midden-Europa en zijn vrij makkelijk in ’t wild te vinden. Toch dateert de cultuurteelt maar van de zeventiende eeuw. Het is een grote struik die aan wat nattere standplaatsen de voorkeur geeft. De kleine zwarte bessen kunnen een onaangename geur hebben. In dat geval gebruik je ze beter niet rauw.

Zwarte bes

Geschikt voor confituur, om vers te eten of in fruitsla. Ook trosjes als garniering op gebak of ijs doen het goed. Er wordt ook de bekende siroop, cassis van gemaakt. De bladeren worden wel eens gebruikt voor het aromatiseren van ingemaakte augurken en zuurkool.

Zwarte bessensiroop is goed bij verkoudheid of keelpijn. Het zou ook de elasticiteit van de aders versterken.

Zwarte bes bevat veel vitamine C (tot tien keer zoveel als citroen!), provitamine A (meer dan sinaasappelen!), vitamine B, rutine en andere flavonoïden, pectine, cellulose, anthocyanische kleurstoffen (ondermeer cyanidine), tannine, mineralen (K, Ca, Mg en Fe) en etherische olie. Ze hebben ook zeer weinig caloriën. Bovendien kan de vitamine C in zwarte bes, door de vorm waarin ze aanwezig is, beter tegen verhitten dan in de meeste andere vruchten, zodat ze ideaal zijn om compote of confituur van te maken. Zwarte bessen bevatten ook een klein beetje diacetyl.

Dit artikel beantwoorden